കവിത

കാടറിയണംകാടുനിറയണംആന കടുവ കാട്ടുപോത്ത്പറവ പാടും പാട്ടരങ്ങ്കടലുപോലെ കരകവിഞ്ഞ്ഉള്ളിലേറണംകാറ്റടർത്തി ചേർത്തുനിർത്തിനാം മറന്ന് വാ തുറന്ന്വാക്കെറിയണംചേർത്തുനിർത്തണംഓർത്തുവയ്ക്കണംനേരറിഞ്ഞ് മഴനനഞ്ഞ്ഇലയെറിഞ്ഞ് തണലുചൂടണംനാം നമ്മളാകണംനാം നമ്മളാകണംഒടുവിലായ്നാം വർത്തമാനത്തിന്റെചില്ലകളിലൊരിത്തിരി കർപ്പൂര ഗന്ധം നിറയ്ക്കണംവറ്റിവരണ്ട കാലത്തിലേയ്ക്കു നാംനന്മയുടെ വറ്റ് വാരി വിതറണം

നമ്മൾ ആദ്യമായി കാണുമ്പോൾഅവിടെ കുറേപേരുണ്ടാകും.നീയൊഴികെ എന്നെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കില്ല.നമ്മൾ കുറേ സംസാരിക്കും.കൂടെകൂട്ടാൻ ഞാൻ വാശിപിടിക്കും.നീ സമ്മതിക്കില്ല.നീറിനീറി ചാരമാകുംവരെ നിന്നോട് ഞാൻ കെഞ്ചും.അപ്പോഴും നീ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ തടയും. വെളുക്കുംവരെ നിന്നോട് ദേഷ്യം വെയ്ക്കും.കരയാൻ മറക്കുന്നതുവരെ...

അപ്പനൊത്തിരി പേടിപ്പിക്കുന്നകഥകള്‍ രാത്രിക്ക്പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത്ഒളിച്ചിരുന്നു കേള്‍ക്കും.പേടിക്കും നീ പേടിക്കുംഎന്നിടയ്ക്കിടെ പറയും .രാത്രി, പേടിച്ചതുപോലെനിലാവ് തൊലിപ്പുറത്ത്ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.ഒരുത്തി മുല പറിച്ചെറിഞ്ഞ്പുരമെരിച്ചതും മറ്റെവിടെയോഒരുത്തിയുടെ മൂക്കും മുലയുംമുറിച്ചവനെയവള്‍കാമിച്ചുനിന്നതുംകേള്‍ക്കുന്ന നേരത്ത്കാണണം രാത്രിയുടെഓരോ ഭാവാഭിനയം.പേടിച്ചേ പേടിച്ചേഎന്നപ്പന്‍ കളിയാക്കും.ഒരുത്തി വിഷമുലക്കണ്ണൂട്ടിഒരുണ്ണിയെ കൊല്ലാനാഞ്ഞതുംമറ്റൊരുത്തി മുലത്തുമ്പില്‍വിഷപ്പല്ലാഴ്ത്തി മരിക്കാന്‍കൊതിപ്പിച്ചതുംകേള്‍ക്കുന്ന...

അറിയില്ല,തിരക്കിയില്ല അറിയുന്നതൊന്നു മാത്രം നിന്‍ മുഗ്ദ്ധ സ്‌നേഹവും നറുനിലാവോലും  പുഞ്ചിരിയും…